Mohammad Khorsandi

Otaghe Koochik

رفتی و بعد تو حجم
تنهاییم قد ی کوه شد
رفتی و بعد تو تازه
بدبیاریام شروع شد
هرچی هی میره جلوتر
اثرت پیدا نمیشه
توی این اتاق کوچیک
خاطراتم جا نمیشه
من نمیخاستم از این خونه گریزونت کنم
هرکاری کردم برات تا که پشیمونت کنم
کل شهر و با توعه دیوونه میگشتم فقط
چجوری از این همه خاطره بیرونت کنم
دل حریف تو نمیشد
این تلاشا بی اثر بود
از همون اول کارم
چمدونت دم در بود
دلِ تو هی سر جنگ داشت
دلِ تو راه نمیومد
میدونست دوسش دارم باز
ولی کوتاه نمیومد