Omid Tanbakuei

Deltangi

دستام دوباره دستاتو کم داره
قلبم قد آسمون غم داره
چشمام شده دریچه ی دریایی
عشقم آخه کجای این دنیایی
از بس تو رو صدا زدم دق کردم
جز تو همه جهانو عاشق کردم
با تو هوایه دنیا آفتابی بود
چشمات شبیه آسمون آبی بود
دستام تنهاست به کی بگم عزیز من
بازم با من زیر بارون قدم بزن
من مغرورم ایندفعه تو غرورو بشکن
این بار اگه نیای از اینجا میرم
اینبار اگه بگی برو میمیرم
این حس برایه من مثه بازی نیست
قلبم به این همه جنون راضی نیست
این حس شبیه حسه اون روزامه
اشکام مثه ستاره تو چشمامه
حتمن یه روزی یاد من می افتی
اینو همیشه تو خودت میگفتی
دستام تنهاست به کی بگم عزیز من
بازم با من زیر بارون قدم بزن
من مغرورم ایندفعه تو غرورو بشکن
دستام تنهاست
به کی بگم عزیز من
بازم با من
زیر بارون قدم بزن
من مغرورم
ایندفعه تو غرورو بشکن