Hooman Rajabi

Ghoroob

پشت سر آینه ایستادم
تا خودمو ببرم از یادم
درگیر روزمره گیم تا شب
شاید باید مثه همه بگذرم از
از این حس بی تابی
بی تفاوت شم با شبای مهتابی
دیوونمو میونه عاقلا
خاموش شدم آرومو بی صدا
به کی بگم که بهترم کنه
شبیه خودم باشه یه دیوونه
که باورم کنه
بی خبرم حتی من از سایم
من با غمه تنهایی همسایم
مردم شهر جدا از همدیگن
این جا با عشق به هم دروغ میگن
دست تو خلوت داره عادتم میشه
زندگیم هر روز فقط آب و آتیشه
دیوونمو میونه عاقلا
خاموش شدم آروم و بی صدا
به کی بگم که بهترم کنه
شبیه خودم باشه یه دیوونه
که باورم
دیوونمو میونه عاقلا
خاموش شدم آرومو بی صدا
به کی بگم که بهترم کنه
شبیه خودم باشه یه دیوونه
که باورم کنه