Saman Motamed

Har Paeez

هر سال که پائیز می‌رسه از راه
با یادت سینه‌م پر می‌شه از آه
بی‌خبر رفتی یه روز آبان
که بی‌مهرت ببارم پائیزو من هر آن
برات هر پائیز می‌بارم
سرد و تلخ و پژمرده و لبریز
می‌ریزن اشکام پا‌به‌پای برگا یک‌ریز
بازم بوی خاک و صدای ترد برگایی که
می‌شکنن با قدم‌هاتو
منی که می‌دونم تو قلبم هیچ‌کس
نمی‌گیره جاتو
قطره‌های بارون، خیابون خیس و
قدم‌های خسته، هم‌پایی که نیست و
بی تو هر پائیزو قدم زدم با تو
نیستی کنارم، تو قلبمه جاتو
برات هر پائیز می‌بارم
سرد و تلخ و پژمرده و لبریز
می‌ریزن اشکام پا‌به‌پای برگا یک‌ریز
بازم بوی خاک و صدای ترد برگایی که
می‌شکنن با قدم‌هاتو
منی که می‌دونم تو قلبم هیچ‌کس
نمی‌گیره جاتو