Hamrez

Bavar

هرچی که از دلم اومد
نه گفتمش زدپس کلم
نبردمش هیچ وقت ازیادم
نتونستم هضمش کنم
نه بکونمش تو طابوت دفنش کنم
که چرا نمیره از یادم
کلمه کلمه پشت هم
چوپ خط همه روازم پر شدن
که کی میرسه روز رشد من
کشتم من غرویی که گذاشت دورشم من
ساختم من پل رو پشت هم
اگر الان اینجام چون نبود پشته من
یسری ادمایی که دم پرت گاه شدن دشمنم
منم الان اینجام چون خواستمش ساختمش
باوری که داشت تپش واسه اخرش که منم برم تا تهش
یا میشه یا باید بشه
هدف زور میخواد اونم درست میشه
اگه نشه اون جونت که طلف میشه
هر غیر ممکنی ممکن میشه
تو دل هر تاریکی یا نور جا داشت
از خودت بگو نگو مورد داشت
پشت هر پستی بلندی یه
باور بود که تنها راه ایمان به اخر بود
من خودتم توی اینده که گذشته رو رها کرده
اع دل تاریکی نور رو پیدا کرده
منم الان اینجام چون خواستمش ساختمش
باوری که داشت تپش واسه اخرش که منم برم تا تهش