Jalil Pirmomen

Vaghte Veda

ازهستی من جزنفسی بیش نمانده
مرهم زکه خواهم که دل ریش نمانده
دل باچه دلی آینه عشق بماند
آنجا که یکی آینه اندیش نمانده
دل سوخت زبر گشتن مژگان سیاهی
آن قدرکه برجااثر نیش نمانده
بیش از قدمی نیست به سرمنزل مقصود
پایی که گذارم قدمی پیش نمانده
ازهستی من جزنفسی پیش نمانده
مرهم زکه خواهم که دل ریش نمانده
ازسرزدن صبح سپیدازسرمویم
پیداست که دیگرشب تشویش نمانده
ای همنفسان وقت وداع است بیاید
کزهستی من جزنفسی بیش نمانده
ازهستی من جز نفسی بیش نمانده
مرهم زکه خواهم که دل ریش نمانده
دل سوخت زبرگشتن مژگان سیاهی
آن قدرکه بر جا اثرنیش نمانده
بیش ازقدمی نیست به سر منزل مقصود
پایی که گذارم قدمی پیش نمانده