Ehsan Farsani

Eteraf

واست گریه کردم، چی می‌دونه بارون
بگو شهر عشقم، ندارم یه قانون
هنوز روسیاهم، نشستم یه گوشه
چی می‌دونه دریا اگه زیر و رو شه
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی‌خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی سخته
می‌گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی‌خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی تلخه
می‌گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
ازم دور شو، چون قراره نباشم
قراره یه روزی منم سر به راه شم
یه سر توی راهت، یا شاید تو خوابت
یه سرباز بودم، یه سرباز زخمی
رسیده به جنگل، نمونده درختی
مثل اعتراف، مثل تیر آخر
صدای یه شلیک روی خاطراتم
سیاهم، سفیدم، مثل رنگ موهات
بهت چی گذشته؟ نمی‌خنده چشمات
مثل اعتراف، شاید خیلی تلخه
می‌گن هر کی رفته، دیگه برنگشته
یک تصویر از تو کشیدم رو دیوار
بهش خیره موندم واسه آخرین بار…