Nima Naraghi

Madar

رفتی از زندگی دلگیر شدم
تو جوونی یه شبه پیر شدم
رفتن تو پشتمو خالی کرد
پشت ردت به تو زنجیر شدم
حالمو هیچکی نمیفهمه ببین
بعد تو نابود شدم خوردم زمین
مرحم تموم غصه هام رفت
نمیشه هیچی دیگه بدتر از این
من زندگی کنم که چی
روزامو میشمرم برن
حیف بدی دنیا اینه
که ادماش مسافرن
من واسه یه لحظه نفس
کشیدنت جونم میدم
من واسه برگشتن تو
هرچی که بتونم میدم
دردام که آروم نمیشن
با دوسه تا دلداری
تموم روز تموم شب
کارم شده سوگواری
یه قاب عکس غمگینو
تا صبح نگاه کنم که چی
کجایی پس صدام کنی
دوباره مرحمم بشی