Mammrez

Daman Zardoo

دل به دِریا زِده بودُم
که بِراش ماهی بیارُم
یه سبد صدف بسازُم
رو سرِش تاج بزارُم
اما غافل که ای دِریا
یه روزایی طوفانی میشه
یه دوسالی برنِگردی
عشق تو افسانه میشه
اکه فراموشُم نشُد چیشاش صِدای قِشنگش چی؟
اگه نرفت اَتوو خاطرُم قِد و بالای بلندش چی؟
اگه نرفت کِسی تو دلُم تا آخر عمرُم
یه غِریبه جا مونه پر کنه
غِم نگاش‌ خوندش چی؟
زیرِ اوو نخلِ بلندو
سِرِ او کیچه قِشنگو
مو‌با یه ضرب و نیمبون
اکه فراموشُم نشُد چیشاش، صِدایِ قِشنگش چی؟
اگه نرفت اَتوو خاطرُم قِد و بالای بلندش چی؟
اگه نرفت کِسی تو دلُم دیگه تا آخرِ عمرُم
یه غِریبه جا مونه پر کنه غِم نگاش‌ خوندش چی؟
تو با اوو دامنِ زردوو
مِگه اَ یاد مو میره؟
ای همه خاطره بازی
تو ای قِصه هارِ باکی؟
دوباره میخوی بسازی؟