Mohammad Barzegari

Tak Derakht

شمع تو بودم که یادت رفت خاموشم کنی
بی تو می‌سوزم نمی‌خوهام فراموشم کنی
مثل مجنونی که چشمانش به ماه افتاده است
این خیابان تا ابد سمت تو راه افتاده است
تا قیامت از نگاهت شعله میگیرم بیا
شام آخر زنده‌ام کن منکه می‌میرم بیا
تک درختی که جدا ماند از بهار تو منم
چشمه‌ای که خاک شد در انتظار تو منم
تو غمت گل شد دلم گلدان، کنارم نیستی
گریه دارم زیر این باران کنارم نیستی
این همه غم این همه زخم این همه پرپر شدن
شهر خاموش مرا روشن کن و حرفی بزن
جاده‌های دور دنیا را دویدم تا ابد
پس کدامین جاده کی به چشم‌هایت می‌رسد