Ebi Behboudi

Shabgard

شبگرد خیابونام من
شدم یه عینِ دیوونه
یه عاشق عین مجنون
که مسته آواز میخونه
من چه کردم چرا گیرم؟
چه راهی واسه من هست
تو رو میبینمت اما...
چه راهی جز گذشتن هست؟
این روزگارِ بد قلق
با من نساخته لعنتی
میبینه دلگیرمُ باز
میگیره هرچی رو میخوام
دلسردم از هر آدمی
به غم بد عادتم نکن
آدمی خوبی نشدم
اما قضاوتم نکن
شبُ شبگریه هامُ تو
عجب کنسرت زیبایی
تو آرومی ولی من نه
گرفتارم توو رویایی
که تو خواستی برای ما
تو میگی برو دل بکن
نگو که عاشقم هستی
نگو ما نه،فقط من