Mehrdad Rafkhayi

Gelaye

تو یه جایی تو دلم نشسته بودی که فقط
میتونستم با دلم تو رو تماشا بکنم
تو همیشگی ترین دردو به من دادی ولی
با همین درد همه زخمامو مداوا میکنم
لحظه خداحافظی رسیده وقت رفتنه
باید از حسی که دارم به چشات جدا بشم
اونقد از خاطره های با تو بودن میخونم
تا بمیرمو واسه همیشه بی صدا بشم
این رسم عاشقی نبود
گلایه دارم من ازت
تو بدترین لحظه ازم
دور شدی رفتی تا ابد
این رسم عاشقی نبود
نیومده بخوای بری
کاش میدونستم تو،تو این
قصه فقط مسافری
رفتیو دل خوشی های
این دل خسته رو بردی
تو شبای بی کسی اشکو برام هدیه آوردی
چجوری عاشقی که مثل یه کوه پشته تو بودو
با یه دنیا غصه به دست فراموشی سپردی
لحظه خداحافظی رسیده وقت رفتنه