Hamid Gholamali

Ay Adama

چی می شد ما آدما به زخم هم مرهم بودیم
تو روزای بی کسی شریک درد هم بودیم
جدا از این قرن بد با آدمای آهنیش
چی می شد باهم دیگه به نرمی شبنم بودیم
اگه بین آدما سخاوت عادت می شد
سعادت قسمت می شد
دنیا چه بی ذلت می شد
چی می شد اون کودک بی سرنوشت کوچه ها
رها از تقدیر خود بازی می کرد با بچه ها
چی می شد بر سفره ی رنگینمون باور کنیم
که خیلیا گرسنه ان آی آدما آی آدما
چی می شد که در گلویی صدایی نمی شکست
کسی در عزای بختش به گوری نمی نشست
نه کسی بود خود پرست و نه کسی دنیا پرست
چی می شد اون کودک بی سرنوشت کوچه ها
رها از تقدیر خود بازی می کرد با بچه ها
چی می شد بر سفره ی رنگینمون باور کنیم
که خیلیا گرسنه ان آی آدما آی آدما