Hoomaan Hodaei

Dar Havaye Khialat

پس از تو جهان حالِ خوبی ندارد
پس از تو دلِ آسمان هم شکسته
در آیینه‌ی روزگارم ندیدم
به جز چهره‌ای سرد و غمگین و خسته
مگر جز محبت برایت چه کردم؟
که با سادگی از کنارم گذشتی
نشستم به راهت که برگردی، اما
تو حتی به رویای من برنگشتی
منی که به رویای عشقت دچارم
دلم‌ را به دستِ جنون می‌سپارم
خودم ‌را فدا می‌کنم پای عشقت
که باشی قرارِ دلِ بی‌قرارم
پر از خاطراتِ توام تا همیشه
نفس می‌کشم در هوای خیالت
چه کردی بگو با دلِ سرکشِ من؟
که هر لحظه سرشارم از حس و حالت