Arta Amin

Janan

تو امید دِل غَمگینُ پریشانِ منی
می درخشی همه شب چون مَه تابانِ منی جان
یه نفس مانده به آرامش آغوشِ تو
نبضِ بی وقفه ی هَر آنِ منی جان
همه دیروزمو امروزمو فردایِ منی
تا ابد در دلِ دیوانه تو مهمانِ منی جان
تو نفسهای منو گرمی دستان منی
سَرد تا می‌کنی آن دَم که زمستانِ منی جان
جانِ جانانم سَرو سامانم
آمدم اما به دِلت راه ندارم
جانِ جانِ جانانم عاشقُ حیرانم
گاه تو را دارمُ گهگاه ندارم
آمدم سویَت ببینم رویَت
گره افتاده بین ابرویت
گره را واکن با دلم تاکُن
چشم در چشمم دلبَریها کن
غَرق احساسی غَرق احساسم
من تو را بهتَر از تو میشناسم
خونِ در رَگهات رفته در خونَم
چالِ رو گونت کرده مجنونم
جانِ جانانم سَرو سامانم
آمدم اما به دِلت راه ندارم
جانِ جانِ جانانم عاشقُ حیرانم
گاه تو را دارمُ گهگاه ندارم