Pik

False Sard

یادش بخیر یه شب من و تو بودیم با هم زیر بارون
انگار رو ابرا بودیم اصلا کسی نمیرسید پا به پامون
توی عالم بچگیمون غرق بودیم بیخیال همه
ولی خب میدونستیم آخرش غمه
یهو دستمون ول شد و هر کی رفت یه طرف
هر کی واسه خودش دنبال یه هدف
اما من خیلی زود برگشتم
ولی تو دیگه نبودی حتی نمیشناختی منم
بعد تو شد کابوس شبام یه غده توی سرم
همه جا رو گشتم خستگی راهش مونده تو تنم
یه وقتی خیلی شبیهم بودی
توی مشکلا شریکم بودی
تو کل شهر همه ی دوست و دشمنم
تو تنها فابریکو رفیقم بودی
میچسبی توی هوای سرد
کنار هم گرم بودیم تو تمام شهر
صدای تو مثل لالایی تو گوش من
حتی نمیذاشتی یه لحظه تنها باشم
گفتم تو با منی بیخیال فردا باش
دنیا هیچه و همه مشکلاش
اگه میبینی که همه روزا ابریه
من منتظرم بباره بارون شباش
گفتی تو تا وقتی هستی دلگرمم
صدای ت شده مرهم رو دردم
فک نکن ما عادی هستیم
من با نفسای تو زندگی کردم
یهو بینمون زیاد شد فاصله
از تو فقط جا موند یه چند جفت خاطره
همه جا رو زیر و رو کردم به خاطرت
چیشد که تغییر کرد کل باورت
دونه دونه همه فصلا رفتن
ولی من هنو قفل تو فصل برفم
تو زیر همه ی قولات زدی
نمیدونم چرا من موندم رو حرفم
یهو دستمون ول شد و هر کی رفت یه طرف
یهو دستمون ول شد و هر کی رفت یه طرف
هر کی واسه خودش دنبال یه هدف
اما من خیلی زود برگشتم
ولی تو دیگه نبودی
حتی نمیشناختی منم
بعد تو شد کابوس شبام
یه غده توی سرم
همه جا رو گشتم
خستگی راهش مونده تو تنم
بعد چند سال دوباره دیدمت