Arash Shafaiee

Fasle Sard

در شهر خاطراتت شاید که مرده بودم
از زخم یک نگاهت من جان سپرده بودم
در یک غروب دلگیر از فصل سرد غربت
گویی به جای خورشید من زخم خورده بودم
اشکم نگشته جاری جز با تو و به یادت
چون قطره قطره اش را گاهی شمرده بودم
ای کاش وقت رفتن با یک سکوت مبهم
دستی به رنگ پاکی بر تو کشیده بودم
بیدار شد وجودم از خواب خوب مستی
در روزهای وصلت گویی که خفته بودم
در دشت یادهایت من چون نسیم رفتم
در شهر خاطراتت از پیش مرده بودم
رفت از کنار من رفت تنهاترین شدم باز
ای کاش راز دل را من با تو گفته بودم
ای کاش راز دل را من با تو گفته بودم
ای کاش وقت رفتن با یک سکوت مبهم
دستی به رنگ پاکی بر تو کشیده بودم
بیدار شد وجودم از خواب خوب مستی
در روزهای وصلت گویی که خفته بودم