Navid Jamshidi

Sadeghaneh

از تو ممنونم عزیزم که برای من پناهی
تو ظریف ترین تصوراز یه کوهی تکیه گاهی
اسیر جنگ تحمیلیه دل با دلبری هات
کجا آرامش من نوازش لطیف موهات
تو زلالی مثل برکه مثل آیینه صادقانه
توی آسمون فراتر از زمین و زمانه
مثل لیلی مثل شیرین از گذشته های دوری
مثل یه حس مادرانه واسه من سنگ تمومی
تو یه عشق لایزالی توی این قلب غم انگیز
از نگاه پاک معصوم تو دل نمی کنم
این صدای این ترانه اگه دیدی موندگاره
انعکاس نا تمومی از نفس های تو داره
آخرین امید موندن توی این مرداب وحشی
تو بزرگی کن تو که خوبی اگر بعد هم ببخشی
تو زلالی مثل برکه مثل آیینه صادقانه
توی آسمون فراتر از زمین و زمانه
مثل لیلی مثل شیرین از گذشته های دوری
مثل یه حس مادرانه واسه من سنگ تمومی