Samarad

Golnaz

از این فاصله دوست داشتنت مانند
زل زدنهای دوران کودکیم به خورشید درد آور است
اصرار داشتم صورت آفتاب را ببینم
وقتی اشکها پشت هم بر لطافت بچگیم میچکیدند
صورتم را پاک میکردپم و از نو تقلا
درآن زمان دیدن کمان ابروان خورشید
کشف بزرگ دنیایم محسوب میشد
مانند امروز که کشف دوباره تو را جهان احساسم میطلبد
باور کردنی نیست که من هزاران تورا در هر نگاه پیدا میکنم
و روزنه ی دلم تنگ تر میشود
در عمق پاک چشمان نو متولدی در گهواره ی بیخبری
سادگی روح تورا تداعی میکنم وتورا میبینم
یا به وقت پرواز مشکین پرهای رها در آسمان
ترانه ی عشق تورا زمزمه میکنم وتورا میبینم
وقت سقوط اشکهای درخشان هر دلداده ی
غم نهفته ی تورا فریاد میزنم تورا میبینم
و خود هم ای اشک میبارم به حیرانی لحظه هایم
شدت نگاه دیروزم به خورشیدو بارش امرو چشمهایم
آنقدر زیاد بوده که تمام صحنه ها تارند و من باز تورا میجویم اما نمیبینم