Reza Razmara

Galaviz

گاهی تمام من ز تو لبريز می شود
از چشم من تمام تو سرريز می شود
شهريوری كه زاده ی مردادی قلبی ماست
كم كم دچار رخوت پاييز می شود
می ترسم از هجومِ زمستان پيش رو
می ترسم از ستم كه بلا خيز می شود
ديوانه اى كه از ﺗو به جا ماند بعد از اين
هر لحظه با زمانه گلاويز مى شود
فكری به حالِ پنجره ی سوت و كور كن
وقتی هوای خانه غم انگيز می شود
تسخيرها هميشه به دنبال فتح نيست
گاهی شكست باعث يک خيز می شود
گاهی دلم ز ياد تو لبريز می شود
گاهی هوای خانه غم انگيز می شود