Hamid Sabziyan

Shabe Entezar

شب به گلستان تنها منتظرت بودم
باده ی ناکامی در هجر تو پیمودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
منتظرت منتظرت بودم
آن شب جان فرسا من بی تو نیاسودم
ره که شدم پیر از غم آن شبو فرسودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
بودم همه شب دیده به ره تا به سحرگاه
ناگه چو پری خنده زنان آمدی از راه
غم ها به سر امد
زنگ غم دوران از دل بزدودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
پیش گل ها شاد و شیدا
میخرامیدم قامت موزونت
فتنه ی دوران دیده ی تو
از دل و جان منع شده مفتونت
در ان عشق و جنون مفتن تو بودم
اکنون از دل من بشنو تو سرودم
منتظرت بودم منتظرت بودم
منتظرت بودم منتظرت بودم