Farshid Zafari

Jange Jahani

همش تو جنگ حذف فاصلم
فاصله ی بین خواستن و مقصدم
سراسر وجودم یه جنگ جهانی
پر از دغدغه پر از استرس پر از
خالیم بهم میگن چته نمیدونم چه حالیم
مثه کوه ظاهرا استوار
ولی از درون آتشفشان
نه بارون نه طوفان نه بهمن نه مه
از این آتیش دل کم نمیکنه
رحم نمیکنه
ولی قبل مردن دست تو دست دردام
میگیرم حقمو از همه عقده هام
به امید انتقام
تیر طرز نگاتون تیر نیش خنداتون طعنه هاتون رو تنمه
الان وصله زدم رو زخمام به
فکر پرواز ولی میگیرم یه روز انتقام
اما من همه ی عمرم در حال جنگم
جنگه با خود جنگ برا پول
جنگ آینده جنگ خانواده عشق بربادرفته
خالی نباشه جای عشق بین جنگامون
یه مرد یه زن دو عاشق جای امن
میگیم یه روز عشق حقه جای مرگ
ولی قبل مردن