Siavash Kazemi

Mohtaj

کم‌کم به من عادت کن اما نه به ناچاری
وحشت نکن از این عشق تو قلب منو داری
از عشق بگو با من پرشور بیا پیشم
من با تو‌ نمیمیرم با تو‌ ابدی میشم
مرداب دلم شاید با عشق تو‌دریا شه
آسوده بیا شاید این کار خدا باشه
محتاج تماشاتم چشماتو به نامم کن
دستاتو به من بسپار دنیارو به کامم کن
من پیش تو خوشبختم با شادیه من سر کن
از خلوت من بگذر دنیامو معطر کن
فرصت نده ترسیدن دستاتو بلرزونه
با عشق دلت هرگز آشفته نمی مونه
دوری کن از این تبعید بی فاصله با من باش
من شوق تورو میخوام آماده ی رفتن باش
محتاج تماشاتم چشماتو به نامم کن
دنیایی از آرامش با عشق فراهم کن
دنیایی از آرامش با عشق فراهم کن