Hamidreza Torkashvand

Faryade Jahan

اگرچه مستی عشقم خراب کرد ولی
اساس هستی من زان خراب آباد است
من آن خرابه ی بعد از توام که در همه عمر
به زیر سینه ی خاکم هزار فریاد است
جهان چو محفل سردی تهی ز نی بادا
که هرچه مست نباشد به غصه افتاده است
دقیقه ای که مشرف شدم به قامت یار
رها شدم ز جهانی که سست بنیاد است
نگفتمت که از آن پس غریبه ام با خود
غریبه ای که وجودش چو شعر در باد است
جهان چو محفل سردی تهی ز نی بادا
که هرچه مست نباشد به غصه افتاده است
دقیقه ای که مشرف شدم به قامت یار
رها شدم ز جهانی که سست بنیاد است
نگفتمت که از آن پس غریبه ام با خود
غریبه ای که وجودش چو شعر در باد است