Behrouz Derakhshani

Tashvish

پر از تشویش و دلشورم،
روزای پر غمی دارم
میدونم رفتی اما باز
به عشق تو گرفتارم
هنوزم باور چشمام
تو رویای تو زنجیره
یه حس مبهمی دارم
دلم از زندگی سیره
چه ساده باورم میشد
که می مونی کنار من
چه ساده با غمت چشمام
شدن همدرد و باریدن
نمیدونم چرا دنیا،
منو تو دام تو انداخت
نمیدونم دل سادم،
دروغات و چرا نشناخت
تو رو نشناخت چرا نشناخت
تو رو نشناخت
تو هماحساس من بودی
میون حسرت مردم
منو از ما جدا کردی
شدم تنها و سردرگم
شدم همبغض پاییز و
شدم همناله ی برگ و
تو این مرداب تنهایی
دارم حس میکنم مرگ و
چه ساده باورم میشد
که می مونی کنار من
چه ساده باور چشمام
شدن همدرد و باریدن
نمیدونم چرا دنیا
منو تو دام تو انداخت
نمیدونم دل سادم
دروغات و چرا نشناخت
تو رو نشناخت چرا نشناخت
تو رو نشناخت