Mohsen Zamani

Agar Yekbare Digar Forsate Dirooz Miamad

جوانی ام رفت و من ماندم میان حسرت و اندوه
چه شب هایی که بیدارم چه روزهایی پر از افسوس
دلم در کوچه های عمر هنوز دنبال فرداست
ولی تقویم میگوید زمان از دست من پیداست
چه زود این لحظه ها رفتند چه بی رحمانه پژمردند
تمام آرزوهایم به دست باد سپردم
کجایند آن رفیقانی که با من همسفر بودند
همان ها که بهار عمر کنارم همنفس بودند
یکی در خاک خوابیده یکی دور از دیار من
یکی گم کرده راهش را یکی جا مانده از من
چه بسیار آرزوهایی که در دل زنده میماندند
ولی در پیچ و خم عمر یکی یکی جا میماندند
اگر یکبار دیگر فرصت دیروز می آمد
اگر دست زمان از گردش خود باز میماند
نه دل میبستم آسان نه آسان دل میشکستم
تمام لحظه هارا با تمام جان نگه میداشتم
جوانی ام کجایی صدایت میزنم امشب
ببین از خستگی ها شکسته قامتم امشب
جوانی ام ببخشا که قدر تو ندانستم
تو را در آرزوها به دست غصه داد دستم
جوانی رفت و برنگشت و من ماندم و یک عمر حسرت