Ai Naghme

Jahanam Dare

سرم بازارِ مسگرهاست دلم در چنگِ بربرهاست
چنان با خود گلاویزم درونم جنگ زرگرهاست
نه میلی به سخن دارم نه مشتاقم به خاموشی
که روحِ جان پریشانم بلاتکلیفِ باورهاست
تظاهر می‌کنم خوبم ولی از روی ناچاری
که جانم تنگه‌ای زخمی به غمگینیِ بندرهاست
جنون در کاسه‌ی مغزم چو سیر و سرکه می‌جوشد
و من بیزارم از قلبم که گورستانِ دخترهاست
اجنه دائما در من نشست هفتگی دارند
که در من کودکی قلدر هواخواه قلندرهاست
جهنم درّه‌ای در من همیشه گرمِ خودسوزیست
خودم هیزم خودم آتش خودم داغِ صنوبرهاست
وبالم شد پر و بالم زمانی که قفس مُد شد
شنیدم از قفس‌سازی: قفس مرگِ کبوترهاست
به چاه افتادن یوسف به من این نکته را آموخت
که یوسف هم اگر باشی حسابت با برادرهاست