Milad Tousi

Saye Roshan

غرق تو نگاه تلخ عکستم
که به حال من میخندی
من چه اشتباهی کردم
زندگیمو شرط میبندی
من واسه موندن همیشه
دنبال راه و نشونه
تو برا رفتن عزیزم
عمری دنبال بهونه
تو هوات نفس کشیدم
با تو روزگاری عشق بود
حالا تنها تو اطاقم
من و سیگار و شب و دود
بگو واقعیتی که
ذهنتو درگیر کرد
کاش میدونستم چی شد که
حس تو تغییر کرد
همه چیمو گرفتی و رفتی به جز عشق
تو منو به دست چی سپردی به جز عشق
اونکه با تو از همه دنیا رها بود
بگو دل بسته ی کی بود به جز عشق
ما که قلب همو باور کرده بودیم
روزای سختی رو باهم سر کرده بودیم
تویه کابوسای بی رحم شبونه
ما به دستای هم عادت کرده بودیم
تویه این اطاق دلگیر
خاطره آوار میشه
رویه دیوارای خاموش
لحظه ها تکرار میشه
تو فراموش کردی وقتی که منو قسم میدادی
نکنه بیاد یه روزی که بری تنهام بزاری
حالا مات عکست اینجا
تو غم این سایه روشن
محو میشی تو دل شب
عشق بر باد رفته ی من
همه چیمو گرفتی و رفتی...