Erfan Abbasian

Mim

بر ساحل آغوشت
امواج خروشانم
چون ریزد، از آرامش
لبریز شود جانم
غم داری و می‌خندی
تا غم به دلم ناید
ای محرم اسرارِ
ناگفته و پنهانم
بر چادرت عطری بِه
از بوی گلستان‌ها
هر حرف تو لالایی
هر ناز تو درمانم
غم خوار دلم مادر
جانم به فدای تو
گر دل شکنم از تو
بازنده‌ی میدانم
بوسیدن دستانت
جانی دگر افزاید
بر این دل بی روحم
بر این تن بی جانم
عشق تو چو نقشی بر
سنگ دل من حک شد
جز تو به که گویم از
احوال پریشانم؟