Sajjad Najafian

Bekhand

دل من کلبه عشقه بیا درا رو وا کن و
توی این خونه بشین و اسمم و صدا کن و
با من از هرچی که تو خیالته حرف بزن
تو فقط حرف بزن که محو چشمات شم من
وقتی میای عطر تو تو این فضا میپیچه
نمیدونی که چه غوغایی تو قلبم میشه
وقتی میخندی تموم غصه ها میمیرن
گلدونای کلبه مون با خنده هات گل میدن
بخند بخند که خنده هات آب رو آتیشه
بخند که چشمات اینجوری جذاب تر میشه
بخند که خنده ات واسه من دوای هر درده
منو همین خنده تو دیوونه تر کرده
تو نمیدونی با یه لبخندت چجوری میبری دل از من دیوونه
کسی غیر از من چیزی از رازی
که تو این خنده ها پنهونه نمیدونه
تا تو رو دیدم تا که خندیدی
همه غصه هامو بردم دیگه از یادم
تو بخند و بدون خنده هات مثل جون
میمونه واسه منی که دل بهت دادم
بخند بخند