T1

Moharam 96

نشسته بر سر زانو دو دستی بر دعا دارد
از یاران گفتگو در دامن شبها خدا دارد
چو فردا سر رسد باشد لشگر کفار
چه شیرین ماجرایی مرد حق در کربلا دارد
الا ایها الساقی
ادر کاساً وناولها
که عشق آسان نمود اول
ولی افتاده مشکلها
الا ایها الساقی
ادر کاساً وناولها
که عشق آسان نمود اول
ولی افتاده مشکل ها
سحر از پشت نخلستان
کوفه شرمگیند خود
که میداند عجب روز و
شبی در نینوا دارد
نبود ام البنین ناگه
که فردا در کنار شب
جوانی خوش قد و رعنا
دو دست از تن جدا دارد
به خون سجاده رنگین کن
گرد پیر زمان گوید
میان شعله ی آتش
چو وقت ماندن است یا رفت
ولی فرزند زهرا
که دستی بر دعا دارد
میان خیمه های پر محبت ها گلویت
حسین بر لب چه میگوید که یک دنیا صفا دارد
حسین بر لب چه میگوید که یک دنیا صفا دارد
مرا در منزل جانان چو امن عیش چون مردم
جر از فریاد میدارد که بر تیغ و محول ها
گهی باز زینبش نجوا کنان رمزی به لب دارد
گهی هم گفتگویی با علی شیر خدا دارد
گهی بر چهره ی اکبر
نظر افکند گهی اصغر
رقیه رو هم میبوسد که فردا ماجرا دارد
حضوری گر همی خواهی
بیا با ما در این وادی
رها کن حب دنیا را ز از دنیا و اهل الحال
به دریای خروشان با دلی سرشار از این ماه
میان موج ویرانگر سخن با ناخدا دارد
تلاطم میکشد مارا به سوی سخره ی ساحل
حسین با فخر دریا ها نگاهی آشنا دارد
به شب تاریک بی معنا چو گردابی چنین حالت
کجا دانند حال ما سبک والا ن ساحل ها
نظر افکنده زینب بر شه کربلا از غم
چو میداند که فردا تیغ تیزی بر غفا دارد
نمیدانم فلک از گردش خود میشود نادم
که با این خانه دان حق چنین جور و جفا دارد
من از روز ازل دانم ستم ن مکر سیه روزان
نهان کی ماند این رازی که از او سازد محمل ها