Younes Raad

Mojasameh

یه روز یه مجسمه پرسید ازم
میتونم چیزی رو بهت بگم
گفتم
چی میخای بگی بگو جواب میدم
جوابو از این دل خراب میدم
منومنی کرد پرسید که چرا
اینقده سنگی شدیم ما ادما
چرا قلبامون دیگ نمیزنه
چرا کینه از ما دل نمیکنه
شبامون سیاه روزا خاکستری
میگیریم حرفای دلو سرسری
دست روی دلم نزارمجسمه
دردودل هرچی کنم بازم کمه
مگ تو نمیدونی تو این زمون
کفترا تو قفسن نه آسمون
تاریخ مصرف عاشقی گذشت
دیگ باید سر گذاشت به کوهو دشت
بهتره که دیگ حرفی نزنم
حرف از ادمای برفی نزنم
اینجا چهار فصل سالش زمستونه
کسی عشقو از نگات نمیخونه